Kρέπες με καπνιστό σολομό και άνηθο

Μερίδες: 4

Προετοιμασία: 10 λεπτά

Μαγείρεμα: 20 λεπτά

Θερμίδες ανά μερίδα: 290

Υλικά (για 8 κρέπες)

  • 150γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 150 ml γάλα με 1,5 % λιπαρά
  • 1 μέτριο αυγό
  • 1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο

Για 1 μερίδα

  • 2 κρέπες
  • 1 φέτα καπνιστός σολωμός κομμένος σε λωρίδες
  • 1 κουταλιά της σούπας τυρί κρέμα με χαμηλά λιπαρά
  • 4-5 ροδέλες αγγούρι
  • 2-3 φύλλα ρόκας

ΟΔΗΓΙΕΣ

Χτυπάμε με το σύρμα το αλεύρι, το γάλα και το αυγό ώσπου να γίνουν χυλός.

Ζεσταίνουμε ένα μικρό αντικολλητικό τηγάνι και ψεκάζουμε ελαφρά με λάδι.

Ρίχνουμε 1 κουταλιά χυλό στο τηγάνι και τη ψήνουμε ελαφρά μέχρι να αρχίσει να στεγνώνει η επιφάνειά της. Τη γυρίζουμε με μια σπάτουλα και ψήνουμε για άλλα 1-2 λεπτά. Ο χυλός θα πρέπει να φτάσει για 8 κρέπες.

Σερβίρουμε ζεστές αλειμμένες με το μαλακό τυρί και από πάνω σολωμό. Γαρνίρουμε με το αγγούρι και τη ρόκα.

Γενικές οδηγίες διατροφής

  1. Η σαλάτα εποχής δύναται να περιλαμβάνει (σε απεριόριστη ποσότητα) : μαρούλι, λάχανο, χόρτα, κουνουπίδι, μπρόκολο, κολοκύθι, καρότο, αγγούρι, λάχανο Βρυξελλών, σπανάκι, μανιτάρια, πιπεριά πράσινη ή κόκκινη, ντομάτα.
  2. 1 φρούτο εποχής ισοδυναμεί με 1 μήλο=1 αχλάδι=1 πορτοκάλι=2 μανταρίνια=2 ακτινίδια=1/2 μπανάνα=1 ροδάκινο=10 κορόμηλα=2 βερύκοκα=1 φλ.τσαγιού φράουλες ή κεράσια ή ανανά=1 φέτα πεπόνι=2 φέτες καρπούζι=1 ποτήρι χυμός φυσικός.
  3. Πίνετε οπωσδήποτε 10 ποτήρια νερό την ημέρα.
  4. Κάνετε πολλά και μικρά γεύματα.
  5. Τρώτε το τελευταίο σας γεύμα τουλάχιστον 2 ώρες πριν τον ύπνο (όποτε αυτό είναι εφικτό).
  6. Κάνετε την κίνηση τρόπο ζωής ή γυμναστείτε.
  7. Μπορείτε καθημερινά να καταναλώνετε επιπλέον τα εξής: α) σαλάτες χωρίς ξύδι, β) 1 κουτί ζελέ light
  8. Πίνετε ελεύθερα τσάι, καφέ, σόδα, και αεριούχο νερό.Ανώτατο όριο ζάχαρης 2 κουτ. γλ την ημέρα
  9. Τρώτε αργά και σε σταθερές ώρες.
  10. 1 φέτα ψωμί=2 φρυγανιές
  11. Η ποσότητα του αλατιού πρέπει να ειναι περιορισμένη.
  12. Απομακρύνετε όλα τα ορατά λίπη και τις πέτσες από τις ζωικές τροφές.
  13. Επιλέξτε λιπαρά ψάρια που είναι πλούσια σε ω3 και ω6.
  14. Τα κρέατα συνοδεύονται με σαλάτα και όχι τυρί.
  15. Τα όσπρια και τα λαδερά συνοδεύονται με τυρί και σαλάτα.
  16. Το ελαιόλαδο το προσθέτουμε ως εξής: 1 κουταλιά σούπας στο φαγητό(ανά μερίδα) και 1 κουταλιά σούπας(ανά άτομο) στη σαλάτα.ΟΧΙ τσιγάρισμα.
  17. Επιτρέπονται μόνο τυριά με χαμηλά λιπαρά.
  18. Επιθυμητά είναι τα άπαχα κρέατα.
  19. Μυρωδικά και μπαχαρικά ελεύθερα.
  20. Γαλακτοκομικά με 2% λιπαρά.
  21. Ψωμί σίκαλης ή ολικής αλέσεως.

Επιτρεπόμενη ποσότητα κατανάλωσης αλκοόλ: 3-4 ποτήρια κρασιού την εβδομάδα.

Πόσο νερό χρειαζόμαστε;

Η σπουδαιότητα του νερού για τη ζωή είναι καθοριστική.

Αρκεί να αναφέρουμε ότι ο άνθρωπος χωρίς τροφή μπορεί να ζήσει έως και μήνες, χωρίς νερό όμως ελάχιστες μόνο μέρες. Γιατί όμως το νερό είναι τόσο σημαντικό στοιχείο για την επιβίωση μας;

Το 40-60% του βάρους του ανθρώπου αποτελείται από νερό. Από αυτό το ποσοστό, τα 2/3 περίπου βρίσκονται ενδοκυτταρικά, μέσα δηλαδή στα κύτταρα μας. Το υπόλοιπο 1/3 βρίσκεται εξωκυτταρικά.

Συνεπώς, κάθε όργανο, ιστός και σύστημα του σώματος εξαρτάται από το νερό για να λειτουργεί ομαλά. Απ’ότι καταλαβαίνουμε, η απάντηση της ερώτησης του θέματος δεν είναι εύκολη.

Οι ανάγκες σε νερό για κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικές και εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες – μεταξύ αυτών η κατάσταση της υγείας του, το βάρος του, το ύψος του , το πόσο δραστήριος είναι καθώς και την περιβαλλοντική θερμοκρασία.

Ας αναλύσουμε τους προαναφερθέντες παράγοντες έναν-έναν:

Βάρος – ύψος

Όπως είπαμε παραπάνω, το νερό αποτελεί βασικό συστατικό κάθε κυττάρου του ανθρώπινου οργανισμού. Συνεπώς όσο μεγαλύτερος ο όγκος του ανθρώπου, τόσο μεγαλύτερες και οι ανάγκες σε υγρά.

Φυσική δραστηριότητα

Όσο πιο πολύ γυμνάζεται κανείς, τόσο πιο πολύ ιδρώνει (απώλεια υγρών) και επομένως τόσο πιο πολλά υγρά χρειάζεται για να διατηρείται καλά ενυδατωμένος ο οργανισμός του. Γενικά για τις βραχείας διάρκειας δραστηριότητες, 1-2 έξτρα ποτήρια νερό είναι αρκετά, αλλά για τις έντονες ασκήσεις που διαρκούν περισσότερο από μία ώρα (π.χ. το τρέξιμο) απαιτούνται μεγαλύτερες ποσότητες.

Κατάσταση της υγείας

Ο πυρετός, οι διάρροιες και ο έμετος είναι καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από απώλεια υγρών. Αυτό συνεπάγεται ότι κατά την διάρκεια τους, ο οργανισμούς έχει την ανάγκη επιπλέον υγρών ώστε να αναπληρώσει τις απώλειες.

Περιβαλλοντική θερμοκρασία

Οι υψηλές θερμοκρασίες προκαλούν εφίδρωση, για την οποία απαιτείται αυξημένη κατανάλωση υγρών. Κάτω από ήπιες καιρικές συνθήκες , σε κατάσταση υγείας και με ήπια φυσική δραστηριότητα ένας γενικός κανόνας είναι να καταναλώνουν οι άντρες κάτι λιγότερο από 3 λίτρα (περίπου 13 φλυτζάνια) υγρών την ημέρα και οι γυναίκες 2,2 λίτρα (περίπου 9 φλυτζάνια).

Σακχαρώδης Διαβήτης (ΣΔ)

Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι μια χρόνια μεταβολική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από αύξηση της συγκέντρωσης του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία) και διαταραχή του μεταβολισμού της γλυκόζης.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 2006 οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη παγκοσμίως ξεπερνούσαν τα 170 εκατομμύρια, αριθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2030 καθώς η συχνότητα της νόσου αυξάνει ραγδαία. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα το 5.9% του γενικού πληθυσμού πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη και αν στο ποσοστό αυτό προσθέσουμε και το περίπου 4% που δεν έχει διαγνωστεί μπορούμε να αντιληφθούμε το μέγεθος του προβλήματος.

Υπάρχουν 3 τύποι κύριοι τύποι σακχαρώδη διαβήτη:

  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1
  • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
  • Σακχαρώδης διαβήτης της κύησης

Η Διατροφική Αντιμετώπιση  του ΣΔ έχει να κάνει κυρίως με την αντιμετώπιση των συνεπειών που επιφέρει η νόσος:

 1.Έλεγχος του σωματικού βάρους

Ο σπουδαιότερος  προδιαθεσικός παράγοντας για την ανάπτυξη διαβήτη τύπου 2 είναι η παχυσαρκία. Η παχυσαρκία προδιαθέτει στην ανάπτυξη ινσουλινοαντοχής πιθανόν λόγω της παραγωγής από το λιπώδη ιστό ουσιών που ελαττώνουν την ευαισθησία των κυττάρων στην ινσουλίνη. Για το λόγο αυτό η μείωση του σωματικού λίπους και μόνη της μπορεί να βοηθήσει στη ρύθμιση του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα.

 2.Μείωση των λιπαρών

Η μειωμένη και ποιοτικότερη πρόσληψη λιπαρών αποτελεί βασικό άξονα της διατροφής για το ΣΔ. Πιο συγκεκριμένα τα λιπαρά πρέπει να προσφέρουν το 25-30 % τις συνολικής ενέργειας από το οποίο:

  • Το 10% να προέρχεται κορεσμένα λιπαρά (κρέας γαλακτοκομικά προιόντα- βούτυρο
  • Μέχρι 10% και τα πολυακόρεστα(φυτικά λάδια -σπορέλαια
  • Και 10-15% τα μονοακόρεστα με κύριο εκπρόσωπο το ελαιόλαδο

 
 3.Υδατάνθρακες

Το 50-55 % της συνολικής ενέργειας πρέπει να προέρχεται απο σύνθετους υδατάνθρακες. Τα λαχανικά, τα όσπρια, τα δημητριακά ολικής άλεσης και τα ωμά φρούτα πρέπει να αποτελούν τις κύριες πηγές των υδατανθράκων.

Τα περισσότερα από αυτά είναι πλούσια σε φυτικές ίνες οι οποίες βοηθούν την ομαλότερη απελευθέρωση της γλυκόζης στο αίμα και την επίτευξη ευγλυκαιμίας. Είναι βασικό επίσης οι υδατάνθρακες που θα καταναλωθούν να μοιραστούν μέσα στην ημέρα σε πολλά και μικρά γεύματα (τουλάχιστον 5) και όχι σε 3 και ογκώδη.

 4.Πρωτεΐνες

Οι πρωτείνες πρέπει να παρέχουν το 15-20% τις συνολικής ενέργεις .Αυτό ισοδυναμεί με 0,8-1γρ /kgr ιδανικού σωματικού βάρους . Ιδιαιτερή προσοχή χρειάζεται στην επιλογή των πρωτεινών καθώς τα περισσότερα  τρόφιμα που περιέχουν πολλές πρωτεΐνες (κρέας, γαλακτοκομικά κ.λ.π.), έχουν επίσης μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος και μάλιστα κορεσμένο

 5.Ξηροί καρποί

Αποτελούν πηγή πρωτεϊνών και ω3 λιπαρών οξέων ενω παράλληλα έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη. Σύμφωνα με έρευνα που  δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ‘Metabolism’,  η κατανάλωση 30γρ περίπου αμυγδάλων αμέσως πριν από γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε άμυλο οδήγησε σε 30% μείωση των μεταγευματικών επιπέδων γλυκόζης, σε άτομα με διαβήτη τύπου 2.

 6.Αλκοόλ

Το αλκοόλ προκαλεί υπογλυκαιμία, για αυτό πάντα θα πρέπει να καταναλώνεται μαζί με κάποιο σνακ ή γεύμα που να περιέχει υδατάνθρακες. Ο κανόνας που ισχύει για τη λήψη οινοπνεύματος, από άτομα με ΣΔ, αφορά την κατανάλωση της με μέτρο, όχι όμως από υπέρβαρα ή υπερτασικά άτομα, άτομα με ιστορικό νευροπάθειας,  ηπατοπάθειας .

Συγκεκριμένα, οι ισχύουσες συστάσεις δίνουν μέχρι 1 μονάδα αλκοόλης για τις γυναίκες και μέχρι 2 για τους άντρες ημερησίως. Οταν αναφερόμαστε σε μια μονάδα αλκοόλης (unit) αυτή είναι ίση  με ½ ποτήρι κρασί ή 1 κουτάκι (330 ml) μπύρα ή 1 σφηνάκι (30ml) σκληρό αλκοόλ (βότκα, ουίσκι, τζιν κ.α.)

 7.Διαβητικά τρόφιμα Προσοχή στη χρήση τους .Ναι μέν υπάρχει η απουσία ζάχαρης  μπορεί όμως να παρουσιάζουν στοιχεία που να μην τα καθιστούν υγιεινά για ένα διαβητικό άτομο. Τα τρόφιμα αυτά έχουν πολλές φορές υψηλή περικτικότητα σε λιπαρά και η υπερκατανάλωση τους οδηγεί σε αυξημένη πρόσληψη θερμίδων και σε αύξηση του σωματικού βάρους.

Το έξυπνο πιάτο της δίαιτας!

Φρούτα και λαχανικά

Τα  φρούτα και τα λαχανικά έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό συγκριτικά με τις θερμίδες που περιέχουν. Αυτό σημαίνει πως έχουν χαμηλή θερμιδική αξία και αποτελούν μια ιδανική επιλογή για να χορτάσουμε, χωρίς πολλές θερμίδες και λιπαρά.

Κάθε λαχανικό και κάθε φρούτο έχει διαφορετική περιεκτικότητα σε βιταμίνες και μέταλλα και για το λόγο αυτό είναι καλύτερα να καταναλώνουμε όσο μεγαλύτερη ποικιλία μπορούμε. Ένας καλός τρόπος να εξασφαλίσουμε ποικιλία θρεπτικών συστατικών είναι να τρώμε λαχανικά και φρούτα διαφορετικού χρώματος.

Για παράδειγμα: το καρότο, οι γλυκοπατάτες και το μάνγκο είναι πλούσια σε βιταμίνη Α, ενώ λαχανικά όπως το σπανάκι και το λάχανο(δλδ το σκούρο πράσινο χρώμα) προσφέρουν βιταμίνη Κ. Οι  ντομάτες, οι φράουλες και οι κόκκινες πιπεριές είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε βιταμίνη C, όπως και τα πορτοκάλια και τα κίτρινα εσπεριδοειδή.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε την πλούσια περιεκτικότητα τους σε φυτικές ίνες. Η τακτική λειτουργία του εντέρου εξαρτάται απο την ποσότητα των φυτικών ινών που καταναλώνουμε. Για να εξασφαλίσουμε την καλή λειτουργία του εντέρου είναι απαραίτητη η κατανάλωση 5 φρούτων και λαχανικών ημερησίως.

Αμυλούχες τροφές

Το άμυλο πρέπει να αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή ενέργειας στη διατροφή μας. Είναι σημαντικό να λαμβάνουμε αμυλούχες τροφές σε κάθε γεύμα, συμπεριλαμβάνοντας κάποιες μορφές ολικής άλεσης ώστε να παίρνουμε επιπλέον ποσότητα φυτικών ινών, μετάλλων όπως σίδηρο, ασβέστιο  και βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

Οι αμυλούχες τροφές και ειδικά οι τροφές ολικής άλεσης μας χορταίνουν και έχουν μικρότερη αναλογία θερμίδων συγκριτικά με τα λίπη ή τα έλαια.Συγκεκριμένα, 1 γραμμάριο υδατάνθρακα προσφέρει λιγότερες απο τις μισές θερμίδες απ’ότι 1 γραμμάριο λίπους.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι δίαιτες με χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες οδηγούν σε γρήγορη απώλεια κιλών αλλά δεν ενδείκνυνται για μακροπρόθεσμη χρήση  καθώς οι υδατάνθρακές είναι πολύ σημαντικοί για να παίρνουμε τα θρεπτικά συστατικά, τις φυτικές ίνες , καθώς και την ενέργεια που χρειάζεται ο οργανισμός.

Γάλα και γαλακτοκομικά προιόντα.

Τα γαλακτοκομικά προιόντα αποτελούν την κύρια πηγή ασβεστίου και βιταμίνης Β2. Εχουν συνήθως υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λιπαρά τα οποία μπορούμε να μειώσουμε επιλέγοντας ημιαποβουτυρωμένες εκδοχές τους, ώστε να μείνουμε μέσα στα πλαίσια του στόχου μας για την ημερήσια κατανάλωση λιπαρών.

Κρέας, αυγά, όσπρια και άλλες ζωικές πρωτείνες

Αυτή η ομάδα περιλαμβάνει επίσης πουλερικά, σόγια, τοφού και αλλές εναλλακτικές πηγές πρωτείνης κατάλληλες για χορτοφάγους. Το κρέας που επιλέγουμε πρέπει να είναι άπαχο και να αφαιρείται το ορατό λίπος και η πέτσα απ’το κοτόπουλο.

Ο τρόπος που θα μαγειρευτούν αυτές οι τροφές μπορεί να επηρεάσει την περιεκτικότητα τους σε λίπος, γι’αυτό θα ήταν ιδανικό να χρησιμοποιούμε τρόπους μαγειρέματος που δεν αυξάνουν την περιεκτικότητα σε λιπαρά όπως ψήσιμο, μαγείρεμα στον ατμό και βράσιμο.

Είναι σημαντικό η διατροφή μας να περιλαμβάνει πολλά ψάρια, τουλάχιστον 2 μερίδες εκ των οποίων η μία να είναι μια μικρή μερίδα λιπαρού ψαριού όπως σολομός, τόνος ή σαρδέλλα. Τα λιπαρά ψάρια είναι από τις ελάχιστες τροφές που περιέχουν βιταμίνη D  και ω-3 λιπαρά που είναι ωφέλιμα για την υγεία.

Οι ξηροί καρποί, τα φασόλια και ο αρακάς αποτελούν πηγές πρωτείνης φυτικής προέλευσης, χαμηλές σε λιπαρά και πλούσιες σε φυτικές ίνες, γεγονός το οποίο τις κάνει ιδανικές τροφές για δίαιτα.

Τροφές και ποτά με μεγάλη περιεκτικότητα σε λίπος και ζάχαρη.

Στην ομάδα αυτή περιλαμβάνονται ζύμες, γλυκά, τηγανιτές τροφές, σάλτσες και ντρέσινγκ καθώς και ροφήματα όπως ανθρακούχα αναψυκτικά, μιλκσέικ και ροφήματα σοκολάτας. Για τους περισότερους απο εμάς αυτές αποτελούν τις αγαπημένες μας τροφές αλλά σε διατροφικό επίπεδο αποτελούν τις λιγότερο χρήσιμες. Μια σωστή και ισορροπημένη δίαιτα δεν πρέπει να απαγορεύει εντελώς τις τροφές που είναι υψηλές σε λίπος και ζάχαρη καθώς προσφέρουν ποικιλία και ευχαρίστηση. Επιπλέον απαγορεύοντας κάτι το κάνουμε πολύ πιο ελκυστικό.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να μετριάζουμε την κατανάλωση τους .Αν για παράδειγμα επιθυμούμε μία σοκολάτα, μπορούμε να επιλέξουμε τη συσκευασία των 30γρ. αντί των 100γρ. Αν επιθυμούμε μια πάστα μπορούμε να φάμε τη μισή και όχι ολόκληρη κ.ο.κ.

Επίσης μπορούμε να αντικαταστήσουμε κάποια από τα τρόφιμα αυτά με πιο light και υγιεινές επιλογές π.χ μία σοκολάτα να αντικατασταθεί με μία μπάρα δημητριακών με επικάλυψη σοκολάτας!

Σακχαρώδης διαβήτης της κύησης

Τι είναι;

Πρόκειται για διαβήτη που διαπιστώνεται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της κύησης και συνήθως υποχωρεί αμέσως μετά τον τοκετό.

Αιτιολογία

Κατά τη διάρκεια της κύησης, το έμβρυο τρέφεται μέσω του πλακούντα από τον οποίο παράγονται ορμόνες που είναι απαραίτητες για την ανάπτυξή του. Οι ορμόνες αυτές παρουσιάζουν μέγιστη έκκριση κατά την 24η-28η εβδομάδα της κύησης και εμποδίζουν τη δράση της ινσουλίνης στο σώμα της εγκύου.

Στις περισσότερες  περιπτώσεις η έγκυος καταφέρνει να ξεπεράσει το στρεσογόνο αυτόν παράγοντα και να αυξήσει την παραγωγή ινσουλίνης διατηρώντας έτσι τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα  σε φυσιολογικές τιμές. Στην αντίθετη περίπτωση έχουμε ‘αντίσταση στην ινσουλίνη’ και η έγκυος εμφανίζει διαβήτη κύησης.

Συχνότητα εμφάνισης

Περίπου 3%, δηλαδή 3 στις 100 γυναίκες θα εμφανίσουν αυτόν τον τύπο του διαβήτη.

Παράγοντες κινδυνου

Οι πιθανότητες για μια γυναίκα να εμφανίσει διαβήτη κύησης είναι μεγαλύτερες όταν υπάρχει μια από τις ακόλουθες καταστάσεις:

  • Ιστορικό παθολογικής ανοχής στη γλυκόζη.
  • Οικογενειακό ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη, ιδίως σε συγγενείς πρώτου βαθμού.
  • Βάρος σώματος προ της εγκυμοσύνης μεγαλύτερο από το ιδανικό σωματικό βάρος τουλάχιστο κατά 10%.
  • Ηλικία άνω των 30 ετών.
  • Πολλύτοκος (περισσότερες από 4 εγκυμοσύνες).

Πότε και πώς γίνεται η διάγνωση

Ο έλεγχος γίνεται κατά την 24η-26η εβδομάδα της κύησης, αρχικά με φόρτιση με 50γρ. γλυκόζης. Αν μία ώρα μετά, το σάκχαρο μετρηθεί και βρεθεί >200mg/dl, τότε τίθεται άμεσα η διάγνωση για διαβήτη κύησης. Αν το σάκχαρο μία ώρα μετά βρεθεί μεταξύ 140 και 200mg/dl, τότε επαναλαμβάνουμε τη δοκιμασία, χορηγώντας 100γρ. γλυκόζης.

  • ΧΡΟΝΟΣ          ΤΙΜΗ ΣΑΚΧΑΡΟΥ
  • T=O                 95mg/dl
  • T=60min           180mg/dl
  • T=120min         155mg/dl
  • T=180min          140mg/dl

Σημειώνεται ότι διάγνωση διαβήτη τίθεται όταν τουλάχιστον δύο τιμές σακχάρου υπερβαίνουν τις παραπάνω τιμές. Εάν προκύψει μόνο μία τιμή παθολογική, συστήνεται επανάληψη ένα μήνα μετά. Η διάγνωση του διαβήτη τίθεται απευθείας, όταν το σάκχαρο νηστείας το πρωί βρεθεί πάνω από 126mg/dl (συνήθως πρόκειται για προϋπάρχοντα διαβήτη που ήταν αδιάγνωστος).

Ειδικά για γυναίκες με παράγοντες κινδύνου, ο έλεγχος πρέπει να γίνεται από την αρχή και αν αυτός αποβεί αρνητικός, πρέπει να επαναληφθεί την 20η εβδομάδα της κύησης. Επίσης, για την ίδια κατηγορία γυναικών, συστήνεται να γίνεται καμπύλη σακχάρου και μεταξύ 32ης και 34ης εβδομάδας κύησης.

Kατά την δοκιμασία ανίχνευσης χορηγούνται 50 gr γλυκόζης από το στόμα, ανεξάρτητα από τον χρόνο λήψης τροφής. Η μέτρηση της γλυκόζης στο πλάσμα γίνεται μετά από μία ώρα. Η δοκιμασία χαρακτηρίζεται θετική εάν η τιμή της γλυκόζης είναι ≥140 mg/dl, οπότε η ασθενής επιβάλλεται να υποβληθεί στην δοκιμασία διάγνωσης.

Εάν η δοκιμασία ανίχνευσης αποβεί αρνητική, η ασθενής επανεξετάζεται, ανάλογα με την ομάδα κινδύνου στην οποία ανήκει. Εάν ανήκει στην ομάδα υψηλού κινδύνου (εκσεσημασμένη παχυσαρκία, διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού, ιστορικό διαβήτη σε προηγούμενη κύηση, γλυκοζουρία, ιστορικό γέννησης μακροσωμικών νεογνών), η δοκιμασία επαναλαμβάνεται δύο φορές μεταξύ 24ης-28ης εβδομάδας.

Εάν ανήκει στην ομάδα ενδιαμέσου κινδύνου (ως ασθενείς ενδιαμέσου κινδύνου χαρακτηρίζονται εκείνες που δεν πληρούν τα κριτήρια για την κατάταξη τους σε ομάδα υψηλού ή χαμηλού κινδύνου), η δοκιμασία επαναλαμβάνεται μία φορά μεταξύ 24ης-28ης εβδομάδας. Τέλος, εάν η έγκυος ανήκει στην ομάδα χαμηλού κινδύνου (ηλικία < 25 ετών, φυσιολογικό σωματικό βάρος, απουσία ιστορικού διαταραγμένης ανοχής γλυκόζης, ελεύθερο οικογενειακό ιστορικό), δεν θεωρείται απαραίτητη η διενέργεια της δοκιμασίας ανίχνευσης.

Εάν η δοκιμασία αποβεί θετική, η έγκυος επιβάλλεται να υποβληθεί στην δοκιμασία διάγνωσης, η οποία συνίσταται στην χορήγηση 100 gr γλυκόζης από του στόματος και στον προσδιορισμό των επιπέδων της γλυκόζης του πλάσματος ανά ώρα επί τρίωρο.

Για να χαρακτηρισθεί η δοκιμασία διάγνωσης θετική, θα πρέπει δύο ή περισσότερες τιμές γλυκόζης να είναι ίσες ή υψηλότερες από τα εξής όρια:

  • Γλυκόζη νηστείας ≥ 95 mg/dl
  • Γλυκόζη σε 1 ώρα ≥ 180 mg/dl
  • Γλυκόζη σε 2 ώρες ≥ 155 mg/dl
  • Γλυκόζη σε 3 ώρες ≥ 140 mg/dl
  • Η δοκιμασία θα πρέπει να εκτελείται το πρωί μετά από ολονύκτια νηστεία.

Αντιμετώπιση

Πολύ σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση του διαβήτη παίζει η εκπαίδευση του διαβητικού ασθενούς όσον αφορά στη διατροφή που πρέπει να ακολουθεί .

Σε συνεργασία με το γιατρό και το διαιτολόγο σχεδιάζεται η ενδεδειγμένη δίαιτα που θα χορηγεί όλα τα θρεπτικα συστατικά που χρειάζεται τόσο η έγκυος όσο και το κυοφορούμενο έμβρυο.

Πιο συγκεκριμένα, ενδείκνυται:

  • Η κατανάλωση άλιπου κρέατος πουλερικών και ψαριών
  • Η κατανάλωση γαλακτοκομικών προιόντων με χαμηλά λιπαρά
  • Η κατανάλωση λαχανικών, φρούτων και όσπριων που περιέχουν φυτικές ίνες απαραίτητες για τη ρύθμιση του επιπέδου της γλυκόζης στο αίμα
  • Διατροφή χαμηλή σε υδατάνθρκες
  • Επαρκή ποσότητα νερού
  • Μικρά και συχνά γεύματα ώστε να επιτυγχάνεται καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα.

Ο συνεχής  έλεγχος του σωματικού βάρους. Συνιστάται η χορήγηση 30-32kcal/kgr σωματικού βάρους την ημέρα για γυναίκες φυσιολογικού βάρους και 25κcal/kgr βάρους σώματος την ημέρα για παχύσαρκες γυναίκες.

Ένα μήλο την ημέρα…

Το μήλο (σύμφωνα με την θρησκεία μας) σαν «καρπός» της αμαρτίας, αποτέλεσε την αφορμή για το διωγμό των πρωτόπλαστων από τον παράδεισο. Παρ’όλα αυτά όμως στις μέρες μας λόγω της περιεκτικότητας του σε  βιταμίνες, διαιτητικές ίνες και  μεταλλικά στοιχεία αποτελεί σύμβολο υγείας.Κι όπως πολύ σωστά αναφέρει η λαϊκή παροιμία: «Ένα μήλο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα!»

Πιο συγκεκριμένα, οι αδιάλυτες φυτικές ίνες βοηθούν στην καλή λειτουργία του εντέρου συμβάλλοντας παράλληλα στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου και στη μείωση της δυσκοιλιότητας. Οι διαλυτές φυτικές ίνες έχουν ευεργετική δράση στη μείωση της χοληστερίνης καθώς και στην καλύτερη λειτουργία της καρδιάς.

Σύμφωνα με σύγχρονες έρευνες, η κατανάλωση 2-3 μήλων ημερησίως μπορεί να επιφέρει έως και 10% μείωση στα επίπεδα της χοληστερίνης στο αίμα, ενώ έρευνα του πανεπιστήμιου YALE της Αμερικής, έδειξε ότι έστω και ένα μήλο την ημέρα δρα ευεργετικά στη μείωση της υπέρτασης.

Λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, το μήλο δεν προκαλεί απότομη άνοδο στα επίπεδα της γλυκόζης ενώ παράλληλα λόγω της πηκτίνης που περιέχει επηρεάζει το μεταβολισμό της γλυκόζης και βοηθά στη διατήρηση των επιθυμητών επιπέδων σακχάρου στο αίμα.

Η ουσία quercetin που είναι άφθονη στα μήλα έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση σε κύτταρα του εγκεφάλου. Ένα ή περισσότερα μήλα την ημέρα μπορούν να προστατεύσουν από τη νόσο Aλτσχάιμερ σύμφωνα με ερευνητές  από το πανεπιστήμιο Cornell της Nέας Yόρκης . 

Ενώ έρευνες  του Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης κατέληξαν ότι η κατανάλωση 2-4 μήλων  (ή χυμός) μπορεί να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου σε πάσχοντες ασθενείς.

Τα μήλα και ο χυμός τους φαίνεται να έχουν «αντι-ασθματικές» ιδιότητες, ισχυρότερες από οποιαδήποτε άλλη τροφή. Η ιδιότητα αυτή οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητα του σε αντιοξειδωτικά.

Όπως αποδείχτηκε η κατανάλωση  από την μέλλουσα μητέρα 2 ή περισσοτέρων μήλων την ημέρα, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, βρέθηκε να ωφελεί το παιδί μελλοντικά προστατεύοντας το από άσθμα.

Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχονται σε υψηλές συγκεντρώσεις δρούν στο αίμα και στους ιστούς προστατεύοντας από καρδιαγγειακές παθήσεις και διάφορες  μορφές καρκίνου ενώ παράλληλα βοηθούν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Τέλος, το μάσημα του μήλου, λόγω της υφής του μπορεί να βοηθήσει στη καλή υγεία των δοντιών. Παράλληλα, οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις της γνάθου που απαιτούνται για το μάσημα του μήλου, βελτιώνουν τη κυκλοφορία του αίματος στα ούλα.

Συνοψίζοντας, το μήλο έχει ευεργετική δράση στις παρακάτω περιπτώσεις:

  • Στη μείωση της χοληστερίνης
  • Στη μείωση της πίεσης
  • Της υπεργλυκαιμίας
  • Στις καρδιοπάθειες
  • Του καρκίνου

Καφεδάκι για καλή υγεία!

Ο καφές είναι ένα παγκόσμια διαδεδομένο ρόφημα, το οποίο κατασκευάζεται από τα καβουρδισμένα και αλεσμένα σπέρματα της καφέας ή καφεόδενδρου. Η ιστορία του καφέ ξεκίνησε στην Αιθιοπία, όπου η Καφέα η αραβική (Coffea arabica) μεγάλωνε ελεύθερα σαν θάμνος.

Αρχικά ο καρπός χρησιμοποιούταν αυτούσιος από τους τοπικούς πληθυσμούς, που είτε τον μασούσαν είτε τον άλεθαν σε μικρούς σβώλους. Η ιστορία του καφέ στην Ελλάδα ξεκίνησε επί  Τουρκοκρατίας. Σύμφωνα με αναφορές στη Θεσσαλονίκη του 18ου αιώνα υπήρχαν γύρω στα 400 καφενεία και η χρήση του διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την χώρα.

Κατά καιρούς πολλά έχουν ειπωθεί για το διάσημο αυτό καφεϊνούχο ρόφημα. Σύγχρονες έρευνες υποστηρίζουν ότι η ήπια κατανάλωση  καφέ – έως 3 φλιτζάνια ημερησίως  – μπορεί να δράσει ως  ένα ήπιο διεγερτικό και αντικαταθλιπτικό ρόφημα. Η ιδιότητα αυτή οφείλεται στην καφεΐνη, ένα αλκαλοειδές που δρα ως τονωτικό.

Χάρη στην περιεκτικότητα του σε αντιοξειδωτικές ουσίες, βοηθάει στη μείωση της αρτηριακής πίεσης ενώ παράλληλα καταρρίπτεται και ο μύθος ότι ο καφές βλάπτει την καρδιά. Τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν το DNA των κυττάρων μας από αλλοιώσεις που δυνατόν να οδηγούν σε ασθένειες όπως ο καρκίνος.

Έρευνες έδειξαν οτι  ευεργετική  είναι η δράση του καφέ και όσον αφορά την πρόληψη κατά του καρκίνου των οωθηκών, του μαστού και του ήπατος.

Σύμφωνα με πολλές μελέτες, ο καφές βελτιώνει την πνευματική απόδοση, καθώς η διεγερτική του δράση στον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτερη σκέψη και αντίδραση.

Σε χρόνια πειράματα,  αποδείχθηκε ότι όσοι έπιναν συστηματικά 2 φλιτζάνια καφέ ημερησίως, είχαν καλύτερες επιδόσεις σε τεστ ευφυΐας ενώ παράλληλα εμφάνιζαν μειωμένα ποσοστά ασθενειών που σχετίζονται με την απώλεια μνήμης π.χ. η νόσος του Αλτσχάϊμερ.

Nαι ή όχι στην ασπαρτάμη;

Η ασπαρτάμη είναι μια συνθετική, μη θρεπτική, γλυκαντική ουσία  που κυκλοφορεί στην αγορά με διάφορα εμπορικά ονόματα και χρησιμοποιείται ευρύτατα ως υποκατάστατο της ζάχαρης.

Από χημική άποψη είναι ένα διπεπτίδιο αποτελούμενο από τα αμινοξέα L-ασπαρτικό οξύ και L-φαινυλαλανίνη της οποίας το καρβοξύλιο είναι εστεροποιημένο με μεθανόλη.

Μετά την εισαγωγή της στον οργανισμό, η ασπαρτάμη μεταβολίζεται στο έντερο παρέχοντας τρία συστατικά: ασπαρτικό οξύ, φαινυλανανίνη και μεθανόλη. Όλες αυτές οι ουσίες απορροφούνται φυσιολογικά από τον οργανισμό.

Η ασπαρτάμη έχει την ίδια θερμιδική αξία με τη ζάχαρη, είναι όμως 200 φορές πιο γλυκιά. Για το λόγο αυτό απαιτείται ελάχιστη ποσότητα ασπαρτάμης για να προσδώσει την ίδια γλυκύτητα σε ένα τρόφιμο ή ποτό, γεγονός που σημαίνει ότι ουσιαστικά δεν έχει θερμίδες (χαρακτηρίζεται «μη θερμιδογόνος»).

Η χρήση της έχει εγκριθεί τα τελευταία 20 χρόνια σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο από το 1984 και έχει ταξινομηθεί ως πρόσθετο τροφίμων με τον αριθμό Ε-951.

Ωστόσο, υπάρχουν και ανησυχητικές έρευνες όσον αφορά την ασφάλεια της ασπαρτάμης.  Το 2005, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ramazzini ανακοίνωσε τα αποτελέσματα τοξικολογικών ερευνών που συν­δέουν την ασπαρτάμη με καρκινογένεση σε ποντίκια.

Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι η ασπαρτάμη  ακόμα και σε πολύ χαμηλές δόσεις προκαλούσε λεμφώματα και λευχαιμία σε θηλυκά ποντίκια. Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) αξιολογώντας τις μελέτες Ramazzini των ετών 2006-2009, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έχουν ερευνητικά σφάλματα. Σήμερα οι επιστήμονες της EFSA έχουν αξιολογήσει περίπου 500 επιστημονικές έρευνες που αφορούν την ασπαρτάμη (θετικές και αρνητικές) και βεβαιώνουν ότι η λήψη της είναι ασφαλής  όταν καταναλώνεται εντός των επιτρεπόμενων ορίων. 

Το επιτρεπόμενο όριο λήψης είναι 40 mg/κιλό βάρους για την Ευρώπη και 50 mg/kg βάρους για τις ΗΠΑ. Τα όρια αυτά αφορούν υγιείς ενηλίκους και διαβητικούς.

Πώς επηρρεάζουν οι ορμόνες το βάρος μιας γυναίκας;

Οι δύο γυναικείες ορμόνες είναι τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη. Τα οιστρογόνα πήραν το ονομά τους απο το ρόλο τους στον οιστρικό κύκλο. Είναι μια ομάδα στεροειδών χημικών ενώσεων και αποτελούν τις κύριες γυναικείες φυλικές ορμόνες καθώς είναι αυτές που προωθούν την ανάπτυξη των γυναικείων δευτερεύοντων χαρακτηριστικών όπως π.χ. οι μαστοί. Παράλληλα συμβάλλουν στον πολλαπλασιασμό των λιποκυττάρων στους γλουτούς και στα κάτω άκρα ενώ ταυτόχρονα μειώνουν τα λιποκύτταρα στην κοιλιά δημιουργώντας έτσι το γυναικείο τύπο σώματος,  «σώμα μήλο». Προκαλούν μικρή κατακράτηση νερού και άλατος αλλά βοηθούν στη μείωση της όρεξης διότι ελαττώνουν μια ισχυρή ορεξιογόνο νευροορμόνη του εγκεφάλου, το νευροπεπτίδιο Υ.

Η προγεστερόνη είναι η ορμόνη που διασφαλίζει τη δημιουργία μιας παχίας επένδυσης της μήτρας (ενδομήτριο), που διευκολύνει την εμφύτευση του εμβρύου στα τοιχώματά της καθώς και την ανάπτυξη του εμβρύου κατά τις πρώτες  8-10 εβδομάδες της κύησης. Η παραγωγή της αυξάνεται κατα το 2ο μισό του κύκλου προκαλώντας μια μικρή αύξηση της όρεξης και μια μικρή κατακράτηση νερού και άλατος. Καθώς η παραγωγή των παραπάνω ορμονών μεταβάλλεται με την ηλικία, προκαλούνται και οι ανάλογες μεταβολές στην όρεξη και στο σωματότυπο της γυναίκας.

Εφηβεία

Κατά την εφηβεία η παραγωγή οιστρογόνων αυξάνει, αλλάζοντας το εφηβικό σώμα σε γυναικείο. Η ανάκτηση σωματικού βάρου και κυρίως λίπους, είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της ωορρηξίας και της έμμηνος ρήσης. Πολλά νεαρά κορίτσια βλέποντας την αύξηση του βάρους τους καταφεύγουν σε εξαντλητικές δίαιτες προκαλώντας διαταραχές στην περίοδο αλλά και προδιάθεση για βουλιμικά και ανορεκτικά επεισόδια. Σε περίπτωση που κάποιο κορίτσι είναι ήδη υπέρβαρο πρίν μπεί στην εφηβεία, και κατά τη διάρκειά της  αυξηθεί έντονα το βάρος του , μόνο τότε είναι αναγκαία κάποιου βαθμού φροντίδας σχετικά με τη διατροφή και το βάρος του. Για το λόγο αυτό οι γονείς πρέπει να στρέφουν τα παιδιά τους απο μικρή ηλικία προς την υγιεινή διατροφή και την άσκηση ώστε οι ορμονικές αλλαγές που θα επέλθουν κατά τη διάρκεια της εφηβείας να μην οδηγήσουν σε παχυσαρκία.

Κύηση

Κατά το πρώτο τρίμηνο της κύησης η παραγωγή οιστρογόνων και προγεστερόνης αυξάνεται, αυξάνοντας έτσι την κατακράτηση υγρών και το βάρος της μέλλουσας μητέρας. Σύμφωνα με έρευνες, κάθε εγκυμοσύνη προσθέτει 1-2 κιλά κατά μέσο όρο. Η απότομη πτώση των ορμονών αμέσως μετά τη γέννα μπορεί να επηρρεάσει τη ψυχολογία της λεχώνας και να οδηγήσει σε κατάθλιψη και σε καταστάσεις υπερφαγίας. Το ιδανικό είναι μια λεπτή κοπέλα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης να πάρει από 12-18 κιλά, μια φυσιολογικού βάρους από 11 εώς 16 κιλά και μια παχύσαρκη  να μην υπερβεί το 12 κιλά.

Εμμηνόπαυση

Κατά την περίοδο αυτή, τα οιστρογόνα μειώνονται και  κατά συνέπεια αυξάνεται η όρεξη. Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την προ – και εμμηνοπαυσιακή φάση οι περισσότερες γυναίκες παρατηρούν αλλαγές όχι μόνο στο βάρος αλλά και στην κατανομή του λίπους. Η μείωση των     «γυναικείων» ορμονών έχει σαν αποτέλεσμα αλλαγές στο λιπώδη ιστό με τάση αύξησης του κοιλιακού λίπους και μείωση του λίπους στη περιοχή των γλουτών. Αυτό δημιουργεί το σώμα αντρικού τύπου, που πέρα από την αισθητική αλλαγή σχετίζεται και με προβλήματα υγείας καθώς επηρεάζει τη  λειτουργία ζωτικών οργάνων. Καθώς τα οιστρογόνα επιδρούν και στη ψυχολογία, η μείωση τους μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη και σε επιπλέον αύξηση του βάρους.

Σύμφωνα με έρευνες, ο μέσος όρος αύξησης βάρους κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης (η οποία μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια!) είναι περίπου 500γρ. το χρόνο. Σε αυτό συντελεί, πέρα από τον ορμονικό παράγοντα,  η μείωση της σωματικής άσκησης καθώς και η μείωση του μεταβολισμού κατά 5% κάθε 10 ετία μετά τα 45 έτη, που επέρχεται ως συνέπεια της μείωσης της μυϊκής μάζας.